Sekret Zdrowia
Newsletter zapisz się

Flexitol- jeden krok do zdrowych stóp.

Serdecznie witamy

na oficjalnej stronie internetowej

Biuletynu edukacyjnego o zdrowiu

SEKRET ZDROWIA i urody

Sekrety zdrowia i urody

w zasięgu ręki

każdego Pacjenta


Syndrom wypalenia zawodowego – co to jest i kiedy się go obawiać?

Termin wypalenia zawodowego został pierwotnie wprowadzony do określenia specyficznego wyczerpania emocjonalnego obecnego u grup zawodowych związanych z pomocą innym. Dlatego z początku przyjmowano, że dotyczy jedynie lekarzy, psychologów, nauczycieli oraz zawodów pokrewnych. Współcześnie wiemy już, że problem wypalenia zawodowego jest obecny w każdym zawodzie.

 

Czym jest syndrom wypalenia zawodowego

Mówiąc najprościej, syndromem wypalenia zawodowego nazywamy zespół objawów towarzyszący przepracowaniu oraz nagromadzeniu długotrwałego stresu w pracy. Syndrom dzieli się zazwyczaj na trzy osobne zjawiska: emocjonalne wyczerpanie, depersonalizacje i obniżenie oceny własnych dokonań. Osoby dotknięte syndromem tracą energię i motywację do pracy, a zaczynają odczuwać dotkliwą bezsensowność wszystkich swoich działań, pustkę i brak pozytywnego myślenia. Z fizycznych i społecznych objawów najwyraźniejsze jest ciągłe zmęczenie, zaburzenia snu i apetytu oraz obniżone zainteresowanie rodziną i przyjaciółmi połączone z łatwością wpadania w irytacje i gniew przy najprostszych kontaktach.

Skąd się bierze i kto jest na niego narażony

Najbardziej zagrożone są stanowiska obarczone wysoką presją oraz wymagające nieustannej i szybkiej organizacji pracy. Również długotrwała praca bez bezpośrednich lub o bardzo niezauważalnych rezultatach ma negatywny wpływ. Szczególnie podatne są osoby introwertyczne, niewyrażające większość swoich emocji. Brak asertywności, zbyt emocjonalne przeżywanie codziennych stresów, nieumiejętność gospodarowania czasem, czy zła gradacja priorytetów są tak samo niepożądane. Niemniej ważne są wyznawane przez daną osobę poglądy i standardy. Osoby przyjmujące na siebie zbyt wiele obowiązków, bez rozdzielania ich na innych oraz wyznaczające sobie nierealne, czy zbyt odległe cele, szybko tracą motywacje do pracy. Dlatego przyjmuje się, że pracoholicy są największą grupą ryzyka dla tej przypadłości.

Stopnie wypalenia zawodowego

Wypalenie zawodowe dzieli się na trzy stadia. Przy pierwszym występuje obniżenie odporności organizmu, bóle głowy, bezsenność, rozdrażnienie i obniżenie zainteresowania jakąkolwiek działalnością. Na tym etapie wystarczy jedynie krótkotrwały wypoczynek. Drugim stopniem określamy objawy bardziej długotrwałe, którym towarzyszą wybuchowość i roztrzęsienie emocjonalne, utrata satysfakcji z wykonywanej pracy oraz wyraźne zaniżona ocena wobec pracy swojej i innych. Wyraźnie widać także zmniejszenie wydajności i zainteresowania pracą. Na tym etapie należy zainteresować się urlopem i większym oddaniem zainteresowaniom poza pracą. Nie warto również zbagatelizować wpływu pomocy bliskich i przyjaciół. Trzeci, ostatni stopień dotyczy stanu chronicznego. Rozwijają się niemal wszystkie objawy fizyczne, psychiczne i behawioralne. Osoba przestaje radzić sobie zarówno ze swoją pracą, jak również z kontaktami międzyludzkimi. Dochodzi do pojawienie się uczucia alienacji, osamotnienia, depresji i fizycznych objawów silnego stresu, jak wrzody, nadciśnienie. Etap ten wymaga już interwencji profesjonalnego terapeuty czy psychologa. Największym problemem osób dotykanych tym syndromem jest brak życia osobistego poza pracą. Dlatego nie zapominajmy, aby zawsze zachowywać w naszym codziennym życiu balans.

Zaufali nam